Interpelacja w sprawie stosowania przepisów rozdziałuXXVIII Kodeksu karnego na przykładzie pozostających bez pracy pracowników służby zdrowia w gminie Radomin

   Szanowny Panie Premierze! Unormowane w rozdziale XXVIII Kodeksu karnego przepisy określające przestępstwa przeciwko prawom osób wykonujących pracę zarobkową w sposób ogólny regulują zakres ochrony pracowników przed wszelkimi przypadkami naruszania praw pracowniczych. Z obserwacji stosowania wyżej wymienionych przepisów wynika, iż w dalszym ciągu trudność znajduje przełożenie teoretycznych zapisów na praktykę. Prokuratury nie wszczynają postępowań przygotowawczych bądź umarzają je, natomiast z uwagi na przewlekłość postępowania przed sądem pracy również roszczenia majątkowe pracowników nie są dostatecznie zabezpieczone.

   Niejednokrotnie dochodzi do sytuacji, w której pracownik z winy pracodawcy pozostaje bez pracy i środków utrzymania, jednakże pociągnięcie pracodawcy do odpowiedzialności trwa miesiącami. Sprawę rozwiązać mogłoby konsekwentne prowadzenie przez prokuratorów postępowań karnych. Z procesowego punktu widzenia i w powszechnym odczuciu społecznym sprawnie prowadzone postępowanie karne w sposób znacznie efektywniejszy zabezpiecza prawa pracownicze niż przewlekły proces cywilny. Wynika to m.in. z prewencyjnego oddziaływania elementu sankcji karnej, i to zarówno w wymiarze ogólnym jak i szczególnym.

   Przedstawiony problem zaistniał w przypadku 5 mieszkańców gminy Radomin, którzy w wyniku przekształceń organizacyjnych publicznej służby zdrowia zgodnie z art. 231 zostali przekazani nowemu pracodawcy. Z uwagi na niedopuszczenie ich do pracy przez zobowiązanego do tego lekarza prowadzącego niepubliczny ZOZ do dnia dzisiejszego pozostają bez pracy i środków na życie, nie są nawet ubezpieczeni w rozumieniu przepisów o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym. Toczący się od ponad roku spór przed sądem pracy (rejonowy w Wąbrzeźnie, a obecnie okręgowy) nie przyniósł ostatecznego rozwiązania sytuacji. Do dnia dzisiejszego nawet Rejonowy Urząd Pracy odmawia zarejestrowania wymienionych osób jako bezrobotnych.

   Niestety, pozostawieni bez pracy pracownicy zostali pozbawieni jakiejkolwiek pomocy ze strony dotychczasowego pracodawcy. Również prośba o pomoc skierowana do ministra zdrowia została rozpatrzona odmownie z uwagi na fakt, iż ˝zagadnienia będące przedmiotem korespondencji nie leżą w kompetencjach ministra zdrowia˝.

   Również skierowane przeze mnie zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa nie przyniosło efektu w postaci wszczęcia przez Prokuraturę Rejonową w Golubiu-Dobrzyniu postępowania karnego z uwagi na stan zawisłości sprawy cywilnej.

   Panie Premierze!

   1. Jak ocenia pan funkcjonowanie w praktyce obowiązujących przepisów regulujących odpowiedzialność karną osób naruszających prawa pracownicze?

   2. Czy pana zdaniem istnieje konieczność zwiększenia zakresu ochrony prawnej pracowników?

   3. Czy widzi pan możliwość podjęcia jakichkolwiek działań celem zapewnienia ochrony wyżej wymienionym pracownikom?

   Z poważaniem

   Poseł Bogdan Lewandowski

   Toruń, dnia 15 stycznia 2001 r.